Bogdan Guść / Mat. IPN
Bogdan Guść organizował w sierpniu 1980 roku strajk w bydgoskiej Eltrze. Był potem aktywnym działaczem Solidarności, represjonowanym i więzionym w stanie wojennym. Zmarł w wieku 71 lat.
Bogdan Guść w sierpniu 1980 r. był głównym organizatorem i aktywnym uczestnikiem strajków załogi Zakładów Radiowych „Unitra-Eltra” w Bydgoszczy. Kiedy po strajkach władze zezwoliły na działalność niezależnych związków zawodowych, został członkiem prezydium Międzyzakładowej Komisji Założycielskiej Solidarności w Bydgoszczy. Pełnił również rolę łącznika z MKZ w Gdańsku Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”, skąd przywoził materiały bezdebitowe. Po wprowadzeniu stanu wojennego ukrywał się. Po ujawnieniu włączył się aktywnie w działalność podziemia w Bydgoszczy.
Z powodu działalności opozycyjnej był inwigilowany i poddawany rewizjom w miejscu zamieszkania oraz kilkakrotnie zatrzymywany. W okresie od 4 czerwca 1985 r. do 27 czerwca 1986 r. osadzono go w Areszcie Śledczym w Bydgoszczy, był aresztowany za udział w demonstracji w dniu 1 maja 1985 r. i odebranie funkcjonariuszowi SB aparatu fotograficznego podczas jej trwania. W czasie procesu jednym z jego obrońców był Jan Olszewski, późniejszy premier Rzeczypospolitej. We wrześniu 1986 roku Bogdan Guść został uniewinniony. Prokuratura zaskarżyła wyrok, jednak w lutym 1987 roku Sąd Wojewódzki w Bydgoszczy utrzymał uniewinnienie w mocy. Historycy zaliczają tę sprawę do najgłośniejszych bydgoskich procesów politycznych ostatniej dekady PRL. Był również członkiem „Ogólnopolskiego Komitetu Oporu”.
W 2012 roku Bogdan Guść został odznaczony przez prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Krzyżem Wolności i Solidarności – odznaczeniem przyznawanym osobom zasłużonym w walce z komunistyczną dyktaturą.
