Granice nekropolii ewangelików i żydów w Starym Fordonie będą oznaczone kamieniami. Ciekawi mieszkańcy i turyści będą mogli również poczytać o zabytkach tej części Bydgoszczy. Przygotowanych będzie dziesięć tablic z kodami QR. Kuczka przy ul. Kapeluszników znów wygląda jak nowa.
W sobotę 19 września autobusy linii 40 (linia międzygminna) a także 65, 81 i 82 wrócą na swoje tradycyjne trasy. Do końca zmierza remont nawierzchni na fragmencie ul. Wyzwolenia i skrzyżowaniu z ul. Bydgoską.
Do Osiedlowego Centrum Seniora w Starym Fordonie przyjeżdżają nie tylko mieszkańcy tej części miasta. Są tu seniorzy z różnych bydgoskich dzielnic, a nawet spoza miasta. Przyciąga ich nie tylko oferta, ale też otwartość na każdego nowego członka. Jesienią uczestnicy nie zamierzają zwalniać – będą wychodzić, zwiedzać, chodzić do kina i teatru, tańczyć, a przede wszystkim spotykać się z innymi, także z dziećmi.
Od poniedziałku 24 sierpnia zamknięty dla ruchu będzie fragment ulicy Wyzwolenia w Starym Fordonie. Linie autobusowe pojada innymi trasami, kierowcy również muszą wybrać objazd.
Pociąg w kierunku Chełmży przejeżdżający przez stację Bydgoszcz Stary Fordon/fot. B. Witkowski/UMB Zakończyły się prace […]
– Chcemy, żeby widownia zobaczyła nas nie tylko jako wyrzutków społeczeństwa – mówi jeden z osadzonych. Kilka minut wcześniej na scenie współosadzony recytował Hamleta. Obok niego inny więzień tańczył, kolejny prezentował własny wiersz, a ktoś z pełnym zaangażowaniem... grał drzewo. W Zakładzie Karnym w Bydgoszczy-Fordonie teatr stał się czymś więcej niż projektem resocjalizacyjnym. Pozwolił na chwilę zdjąć maski, które za więziennym murem nosi się każdego dnia.
W Starym Fordonie powstało nowe miejsce dla seniorów. Przy ul. Rynek 6 oficjalnie otwarto Osiedlowe Centrum Seniora. To jedno z siedmiu takich miejsc, które będą działać w Bydgoszczy w 2026 roku – najwięcej od początku programu.
Ze starych fotografii spoglądają na nas Herta i Gabrysia. Obie spędziły pierwsze i najszczęśliwsze lata życia w Fordonie, obie przez koleje historii zostały z niego wypędzone. Do śmierci pielęgnowały pamięć o swojej małej ojczyźnie i przekazały potomkom. Dziś w te same miejsca udają się ich dzieci i wnuki.
